Articles3Logo for the Galactic Federation's Nibiruan Council

Article Area

Archives

Ascension

Ascension Process Updates

Compassion

Current Events

Discernment

DNA Recoding

Earth Missions

Ego/Inner Child

Health

Money

Nibiru

Foreign
Translations

Traduzioni
italiane

Traductions
françaises

Tradução
portuguesa

Nederlandse Vertaling

Deutsche
Übersetzungen

Svensk översättning

Traducciones españolas
(Sitio web
español)

 

Home

Search this site

Zijn het Innerlijke Kind en het Ego dezelfde?
Door Jelaila Starr
Geschreven op 9 November, 2000

In de loop van de afgelopen jaren, hebben mijn gidsen mij onderricht over het verband tussen het Innerlijke Kind en het Ego. Ik was zo opgewonden dat ik eindelijk een manier had gevonden om innerlijke vrede en tevredenheid te bereiken, dat ik het boekje Soul/Ego/Self Partnerschip, the 3rd Key of Compassion schreef, zodat ik deze hulp voor ascensie met anderen kon delen. Maar het leek wel alsof ik daardoor de doos van Pandora openmaakte, want het gaf heel wat emotionele conflicten. We hebben nl. allemaal geleerd dat het Innerlijke Kind en het Ego juist niet één en het zelfde entiteit zijn. Gezien de gangbare overtuigingen van tegenwoordig en de healingmethodes die we gebruiken om ons innerlijke kind te helen, begrijp ik wel waarom het moeilijk kan zijn dit idee te omhelzen. 

Mijn doel voor het schrijven van dit artikel is dan ook om uit te leggen hoe en waarom het toch waar kan zijn. Door dit uit te leggen wordt er een brug geslagen voor diegene die nog steeds proberen dit hogere dimensionele concept te bevatten om zodoende emotionele zuivering te voltooien, innerlijke vrede te bereiken, grotere welvaart te creëren en uiteindelijk ascensie te bereiken. Laten we beginnen met de verschillende beschrijvingen van het Innerlijke Kind en het Ego naast elkaar te leggen. 

Het Innerlijke Kind is dat gedeelte van ons dat heel levendig, vrij, energiek en creatief is en zich vervuld voelt. Dr. Charles Whitfield bijv. zegt, net zoals andere therapeuten, dat ons Innerlijke Kind ons echte zelf is en vergeleken kan worden met een klein kind. Kleine kinderen die ongeveer 2 of 3 jaar oud zijn, zijn n.l. heel levendig & energiek, voelen zich vervuld en zijn erg mededeelzaam. Ze hebben er geen problemen mee om te vertellen wat er in hen omgaat en ze spreken vrijuit als ze willen dat er aan een behoefte moet wordt voldaan. Hoe vaak ben je niet in verlegenheid gebracht door de openhartige waarneming van een 3-jarige? Na veel onderzoek en observatie ga ik er mee akkoord dat dit een accurate beschrijving van het Innerlijke Kind is. Wat vind jij? 

Het Ego is dat gedeelte van ons dat egocentrisch, onredelijk en angstig is. De meesten van ons, mijzelf inbegrepen, hebben geleerd dat het Ego het gedeelte van ons is dat we of moeten vernietigen of op z’n minst moeten onderwerpen en temmen. Webster’s Dictionary beschrijft het Ego als: “de volledige persoon, het zelf of te wel de persoonlijke identiteit.” Sommige noemen het ook wel het Valse Zelf of het Masker. Opnieuw zien we dat een deel van onszelf wordt beschreven als het volledige Zelf, terwijl in feite het Ego maar een deel van ons uitmaakt. Maar gebaseerd op de beschrijvingen, hebben het Innerlijke Kind en het Ego één grote overeenkomst: ze zijn allebei deel van het Zelf. De volledige persoon, dat ben jij, alleen met verschillende kanten. Zou je met het idee kunnen leven dat, gebaseerd op deze beschrijvingen, er een mogelijkheid is dat zij dezelfde entiteit zouden kunnen zijn? Je hoeft het nu nog niet te beslissen. Laten we nog wat andere aanwijzingen bekijken. 

Laten we maar eens kijken naar de eigenschappen die we meestal aan het Innerlijke Kind en het Ego toeschrijven. Over het Innerlijke Kind zijn we o.a. van mening dat het de volgende eigenschappen bezit:  

Goed

Vol vertrouwen

Kwetsbaar

Eerlijk

Openhartig en onbevangen

Gevend

Kinderlijk

 

Het Ego wordt o.a. ook beschouwd als:

 

Slecht

Wantrouwig

Afwerend

Argwanend

Oneerlijk

Egoïstisch

Kinderachtig 

Als we deze lijst bekijken is het niet moeilijk om te zien dat het Ego de negatieve of wel de op angst gebaseerde eigenschappen van het Innerlijke Kind vertoont. Waar het Innerlijke Kind kinderlijk is in zijn denken en gedrag (zoals een klein en onschuldig kind zich gedraagt), gedraagt het Ego zich als een volwassene. Het Ego vertoont kenmerken en eigenschappen die je normaal met mensen zou associëren die ouder zijn; met mensen die veel meer ervaring met de wereld hebben. We etiketteren dit als zelfzuchtig gedrag, m.a.w. een volwassene die zich kinderachtig gedraagt vanuit een of andere vorm van zwakte, angst of onzekerheid. Het Ego is een klein en oud persoon. Als het overstuur raakt door onvervulde verwachtingen, acteert het kinderachtig en niet kinderlijk. Kinderlijk is onschuldig en openhartig, onbevangen en eerlijk. Kinderachtig is onnozel, dom of onbelangrijk. Er is een verschil. Begrijp je het al een beetje?

Het Innerlijke Kind richt zich erop om zichzelf te zijn, geeft blij uitdrukking aan wat het wil en verlangt, zonder de noodzaak te dwingen of te manipuleren om te krijgen wat het wil. Omdat het van zichzelf houdt komt het niet in hem op te denken dat de anderen ook niet van hem houden. Het Innerlijke Kind leeft voor zichzelf vanuit het vertrouwen dat iedereen het accepteert zoals het is. 

Het Ego, daarentegen, is gefocust op overleven. Met andere woorden, het Ego gebruikt zijn tijd om te proberen die persoon te zijn die het gelooft voor anderen te moeten zijn, om op die manier geliefd en geaccepteerd te worden, want liefde en acceptatie=overleven. Het Ego leeft met de constante angst voor afwijzing terwijl het Innerlijke Kind dat niet doet. Ik zal dat zo uitleggen. 

Als ik deze twee zo bekijk, kan ik het niet helpen om het Ego er van te verdenken  het Innerlijke Kind te kunnen zijn maar dan wel uit balans- het Ego is gebaseerd op angst, het Innerlijke Kind heeft liefde als basis. Als dit waar is, dan kan men de conclusie trekken dat het Ego de donkere kant van het Innerlijke Kind is. 

Terug naar ons onderlinge verband gebaseerd op verschillende eigenschappen, zou het al het goede moment zijn om de hypothese op te werpen dat er een tweede verband bestaat tussen het Innerlijke Kind en het Ego omdat de één de andere tegenovergestelde kenmerken van de ander vertoont? Ik denk dat het zou kunnen, wat denk jij? 

Hoe wordt de donkere kant van het Innerlijke Kind gecreëert? 

Hoe komt het dan dat het Innerlijke Kind uit balans raakt en een donkere kant creëert? Ik geloof dat deze onevenwichtigheid wordt gecreëert d.m.v. conditionering door onze familie en maatschappij. Ik geloof dat de onevenwichtigheid ontstaat omdat we worden geleerd om dingen te geloven die tegen onze natuurlijke instincten ingaan, de instincten van een klein kind. 

Als we opgroeien van klein kind tot volwassene worden we voortdurend geïndoctrineerd met idealen en overtuigingen van onze ouders, de naaste familieleden, scholen, kerken en de vrije maatschappij. Deze overtuigingen bevatten boodschappen over wat je mag doen, zeggen, en voelen en wat niet. Als we de pijn van afwijzing, beschuldiging, schaamte en schuld ervaren doordat we buiten de gevestigde grenzen van wat acceptabel is zijn gegaan, leren we snel onze expressie in te tomen om op die manier de pijn te vermijden. En als we dat doen, dan brengen we ons Innerlijke Kind verschillende boodschappen over wat toegestaan is naar buiten te brengen en waar de grenzen liggen. 

Er aan toevoegend zou je kunnen zeggen dat deze boodschappen onze besluiten bevatten hoeveel pijn we wensen mee te maken gebaseerd op wat we al hebben geuit. Het Innerlijke Kind hoort deze boodschappen en omdat het onze liefde en acceptatie wil behouden, onderdrukt het dus gehoorzaam alle gevoelens waarvan we hebben gezegd dat we die niet willen voelen. Maar als iemand die onderdrukte pijn naar boven brengt dan voelen we dat en geven ons Innerlijke Kind de schuld d.m.v. negatief over onszelf te praten. Deze negativiteit zorgt ervoor dat ons Innerlijke Kind zich afgekeurd, afgewezen en in de steek gelaten voelt. Dus, vanuit de wens om in leven te blijven, wordt het creatiever in het anticiperen,  vermijden of blokkeren van de gelegenheid die de pijn naar boven kan brengen. Het creëert een op angst gebaseerde kant om deze behoefte te hanteren. Wij noemen dat het Ego. 

Als we opgroeien en grotere niveau’s van pijn ervaren vragen wij het Ego de pijn meer en meer te onderdrukken. En als dat niet lukt, dan wijzen wij het steeds opnieuw verder af. Tegen de tijd dat we volwassenen zijn heeft het Ego geleerd om erg doortrapt, machtig en manipulerend te zijn, terwijl het een groot aantal hulpmiddelen heeft verworven om die pijn er onder te houden. Dit houdt ook allerlei soorten verslavingen in, met het ultieme hulpmiddel depressie, dat voor het emotionele lichaam hetzelfde is als morfine. 

Het Hogere Perspectief 

Nu we zien dat er twee hele logische onderlinge verbanden bestaan tussen deze twee delen van ons, en met het overtuigende idee dat ze net zo goed de twee verschillende zijden van dezelfde entiteit zouden kunnen zijn, gaan we eens even kijken hoe de hogere rijken naar hen kijken. 

Ik ben van mening dat in de hogere dimensies, het Innerlijke Kind en het Ego worden gezien als dezelfde entiteit. Omdat de aarde een plaats is waar polariteit bestaat, erkennen zij dat deze polariteit zicht uitstrekt over zowel onze innerlijke als onze uiterlijke wereld. Door dit te doen erkennen ze tevens dat het Zelf zowel een Lichte als een Donkere kant of zowel een positieve als een negatieve kant heeft. Enkel en alleen een Donkere of Lichte kant hebben, zou niet in ons belang zijn, want dan zouden we niet de volledige ervaring van polariteit kunnen hebben of in staat zijn een balans tussen deze twee te vinden. 

Degene in de hogere dimensies begrijpen ook dat we door onze ervaring hebben geleerd het Innerlijke Kind en het Ego van elkaar te scheiden, en de pijn ervaarden om op die manier proberen te leven. En dat we, door te zoeken naar een oplossing voor de pijn, pas echt leren wat polariteit is.

Het is zelfs zo, dat tot het moment dat we beseffen dat we het Innerlijke Kind en het Ego apart houden, we alleen maar meer frustraties veroorzaken en dat we iedere poging om meer eigenliefde en zelfbekrachtiging te verkrijgen, verijdelen. Alleen dan, als we ze vinden in hun afgescheidenheid, zijn we pas echt in staat ze te integreren. 

Degene in de hogere rijken weten dat we een leidinggevend systeem nodig hebben. Als een ziel incarneert in de fysieke vorm, dan hebben zij een soort van leidinggevend systeem nodig om ze door de incarnatie te leiden die de Blauwdruk van hun Leven volgt. De Blauwdruk van het Leven is de routemap die we in het Tussenleven (tussen 2 levens in) creëren. Het bevat alle grote gebeurtenissen en lessen die we in het leven willen leren, samen met de afspraken van individuen die de rollen zullen spelen in overeenkomst met de gecreëerde afspraken. 

De Ziel is dat gedeelte van ons dat deze Blauwdruk van het Leven overziet. Het is daar toe in staat omdat het in de hogere rijken samen met onze gidsen existeert.

De Ziel blijft etherisch gezien met ons verbonden via de hartchakra. De twee andere delen van ons incarneren in de fysieke vorm. Zij zijn het Innerlijke Kind/Ego en het bewuste jij, degene die dit artikel leest, die ik het Zelf noem, om het op die manier te onderscheiden van het Innerlijke Kind en de Ziel. JIJ, het Zelf bent diegene die de chauffeur is en de keuzes maakt tussen het volgen van de Ziel of het Ego. Het Ego/Innerlijke Kind is dat deel van jou dat zich identificeert als het fysieke lichaam met het uitdrukkelijke doel JOU, het Zelf in dat lichaam te beschermen om op deze manier de incarnatie af te maken. Door het werk van dit drietal, vervul je je incarnatie, leer je je lessen en verwerf je groei en ontwikkeling, wat de belangrijkste reden voor incarnatie is.   

Wie heeft er belang bij hen uit elkaar te houden?  

Dit is een ietwat complexere vraag en moet beantwoord worden op 2 niveau’s. Gezien vanaf het niveau van diegene die de leiding over deze planeet hebben, hebben zij voordeel bij jouw keuze het Innerlijke Kind en het Ego afgescheiden van elkaar te zien. Want zolang als jij ze afgescheiden houdt ben je niet in staat de emotionele blokkades te zuiveren die je er van af houden om de stappen te nemen die zullen leiden naar zelfbekrachtiging, eigenliefde en uiteindelijk ascensie. 

Nou zou jij kunnen vragen, “Waarom is het zo dat als ik ze van elkaar afgescheiden houdt, ik geen eigenliefde en zelfbekrachtiging bereik en geen ascensie?”  De reden is dat zolang je van de ene houdt en de andere veracht en afwijst je nooit totale zelfliefde en zelfbekrachtiging zult ervaren, want je houdt alleen maar van een gedeelte van jezelf, niet van alles van jezelf. En zoals we al gezien hebben, is het Ego nog steeds een deel van jou, deel van jouw Zelf. 

De machten die er zijn gokken erop dat zolang jij dit niet uitgezocht hebt en deze situatie voortduurt, zij weten dat jij zal doorgaan met liefde en bekrachtiging buiten jezelf te zoeken en dat is waar zij jou kunnen beïnvloeden en controleren… zoals ze dat altijd al hebben gedaan. Aha! Heb je het door? Ik kan zien dat er een lichtje bij je opgaat terwijl ik dit schrijf! Bravo! 

Nu, laten we eens kijken naar het andere niveau. Wie heeft er nog meer voordeel bij om deze delen afgescheiden te houden? Jij hebt er voordeel van. Waarom?

Want alleen de ervaring van de pijn die komt door het afgescheiden zijn van deze 2 delen, geeft je de motivatie ze te willen ervaren als één en dat heet groei. Dus het is in je voordeel omdat het je in staat stelt om te kunnen groeien. 

Degene in de hogere dimensies realiseren zich dat je op een bepaald punt in je jonge leven, het nodig voor je is om overlevingsstrategieën te ontwikkelen en te leren jezelf te beschermen. Het kinderlijke en onschuldige Innerlijke Kind kan dit niet maar als het door de incarnatie reist en pijn ervaart, leert het snel wat het moet doen om het lichaam te beschermen. Dit proces is waardevol want het stelt ons in staat te overleven. Zonder dit proces zouden we niet lang genoeg leven om ook maar iets te leren omdat door onze onschuld en gebrek aan angst we zomaar de straat zouden oversteken en door een auto overreden worden, net zoals 1-jarig kind dat zou doen omdat het nog geen angst kent. 

Is er een doel voor het Ego, deze onevenwichtige kant van het Innerlijke Kind? 

Dus als het Innerlijke Kind angst gebruikt als hulpmiddel om ons te beschermen, en we niet begrijpen dat het dit is wat er gebeurt, dan worden we angstig en noemen het Ego. Ja, er zijn tijden dat het Innerlijke Kind angst zal gebruiken om ons de weg te versperren als het voelt dat we onze lichamen zullen gaan schaden, maar het zal dit alleen maar doen als het voelt dat er geen andere manier is. Zolang we afgesneden zijn van de donkere kant van ons Innerlijke Kind, het willen vernietigen of veroveren, zal het Innerlijke Kind doorgaan met ons te wantrouwen. Het zal ons niet geloven als we zeggen dat we van hem houden, want we hebben door onze acties en onschuldige onwetendheid bewezen dat we alleen van de aardige kant houden en niet van de kant die ons probeert te beschermen. 

Zonder angst als hulp, zou het Innerlijke Kind niet in staat zijn om ons te beschermen en daardoor, zoals ik al zei, zouden de meesten van ons niet erg lang leven. En als we denken dat dit niet waar is, verzin dan maar eens wat anders als je bedenkt dat de meesten van ons nog geen 5 minuten per dag spenderen om met ons Innerlijke Kind te communiceren. Ja, we besteden wel veel tijd met communiceren met onze Ziel of Hoger Zelf, maar hoeveel tijd besteden we aan ons Innerlijke Kind? Hoe sterk is die relatie? Hoe open en helder is de communicatie? 

Deze relatie met het Innerlijke Kind, het accepteren van zijn donkere kant (Ego) en van hem houden terwijl het zijn angsten integreert is wat ik het ontbrekende gedeelte in het Innerlijke Kind werk ben gaan vinden, en dus het ontbrekende gedeelte in het zuiveren van emotionele blokkades en de voltooiing van de ascensie. 

Waarom is het zo belangrijk voor onze spirituele groei en uiteindelijke ascensie om hen te verbinden? 

Als we beginnen het Ego als het Innerlijke Kind met angst te behandelen, dan zijn we in staat om permanente veranderingen in onze gedragskenmerkente bewerkstelligen en dus ook in onze relaties en in ons leven.  Het Ego is het Innerlijke Kind dat zijn angsten uit. Als iemand angstig is, dan hebben ze ons het hardste nodig. Als jij en ik angstig zijn, wat willen we dan het liefste? Dan willen we dat mensen van ons houden, ons helpen, ons koesteren en boven alles ons niet afwijzen. Als dat is wat we willen, is het dan niet logisch dat het Innerlijke Kind hetzelfde wil? En als je er verder over nadenkt, is het dan niet zo dat iemand weet dat er van hem/haar gehouden wordt, omdat echte liefde zich niet bekommerd of ze nou goed of slecht zijn? Als dat zo is, is het dan niet logisch dat ons Innerlijke Kind wil weten dat er van hem/haar gehouden wordt ongeacht of ze zich nu goed of slecht heeft gedragen? Je houdt toch ook van je fysieke kinderen, ook al gedragen ze zich negatief? Waarom zou dat dan anders zijn met je Innerlijke Kind? Zie je wat ik bedoel? 

Ik ben van mening dat liefde een gevoel is dat we uiten door ons gedrag, ons gedrag van vertrouwen, acceptatie, vriendelijkheid en compassie in het bijzonder. Dus door van het Innerlijke Kind/Ego te houden en hem te helpen om zijn angsten te integreren dan is dat een uiting van liefde voor het zelf in actie, zou het niet? En hebben we het niet nodig om onszelf lief te hebben om te kunnen ascenderen? Ik geloof dat we dat nodig hebben. Dus is het antwoord op de vraag waarom het belangrijk is voor onze spirituele groei het Innerlijke Kind en het Ego te verbinden, is omdat het nodig is dat ze allebei ascenderen. 

Dus, zijn het Ego en het Innerlijke Kind één en dezelfde entiteit of wezen? Ja, ik geloof dat ze dat zijn. Is de ene de Donkere kant van de andere? Ja, dat geloof ik ook. Zal begrip van dit concept en het beginnen te leven effect hebben op je vermogen om emotionele blokkades te zuiveren, innerlijke vrede en ascensie te bereiken? Ja, ik geloof dat het dat doet. Wat denk jij? 

Tot je dienst
Jelaila Starr
The Nibiruan Council
www.nibiruancouncil.com

Voor meer informatie over het Innerlijke Kind en het Ego, lees The Soul/Ego/Self Partnership, The 3rd Multidimensional Key of Compassion.

Voor informatie hoe je een nieuwe relatie met je Innerlijke Kind/Ego aan kunt gaan, lees The Open Door, The 4th Multidimensional Key of Compassion

Over de schrijfster:

Jelaila Starr, schrijfster van We are the Nibiruans is een internationaal bekend channel, leraar en counselor. Door haar lezingen, workshops en artikelen heeft Jelaila’s boodschap van mededogen de harten van mensen over de hele wereld geraakt. Ze heeft hen bezield met hoop en begrip, terwijl ze oplossingen aandraagt voor enkele van de meest nijpende uitdagingen van vandaag de dag.

Jelaila werkt als een medium/intuïtief counselor met individuen en begeleidt hen door emotionele zuivering, het helen van relaties en DNA recoding. Jelaila’s unieke manier van benaderen stelt haar cliënten in staat om echt te ontdekken wie ze zijn, wat ze hier komen doen en hoe ze dat kunnen bereiken. Jelaila kan worden bereikt vanuit Nederland op telefoonnummer 001 816 444 4364.
Email:jelaila@nibiruancouncil.com Website:  www.nibiruancouncil.com 

Vertaling: Martine Littel
martinelittel@hotmail.com  

Home | Calendar | Newsletter | Blog | Online Store | Articles | Jelaila’s Sessions | Workshops | Ascension Tools | Galactic Federation | Contact Us